Με την πρώτη ματιά μοιάζει περισσότερο με ένα τετράγωνο γλυπτό από αλουμίνιο παρά με πικάπ. Δεν υπάρχει ο γνώριμος βραχίονας πάνω από τον δίσκο, ούτε χρειάζεται να κατεβάσεις τη βελόνα. Στο PP-2 του παρισινού στούντιο Waiting For Ideas, η πλευρά που θέλεις να ακούσεις τοποθετείται προς τα κάτω και ο μηχανισμός αναλαμβάνει τα υπόλοιπα.
Το PP-2 διαδέχεται το PP-1, που παρουσιάστηκε το 2025, διατηρώντας την ίδια λιτή εμφάνιση. Η βασική αλλαγή βρίσκεται στο σύστημα ανάγνωσης: χρησιμοποιεί φως για να ανιχνεύει την κίνηση της βελόνας, αντί για τους μαγνήτες και τα πηνία μιας συμβατικής κεφαλής. Η βελόνα εξακολουθεί να ακουμπά στα αυλάκια του δίσκου· η οπτική τεχνολογία αφορά τη μετατροπή της κίνησής της σε ηχητικό σήμα.
Σύμφωνα με τους δημιουργούς του, αυτή η κατασκευή μειώνει την κινούμενη μάζα και επιτρέπει ακριβέστερη παρακολούθηση των αυλακιών. Το πικάπ διαθέτει κινητήρα άμεσης οδήγησης, ενσωματωμένο προενισχυτή, εξόδους RCA και υποστήριξη δίσκων 33 και 45 στροφών.
image © Mathilde Hiley
Η παρουσίασή του συνοδεύεται και από μια διαφορετική ιδέα για την ακρόαση μουσικής. Το στούντιο σχεδίασε το «[Pause]», έναν γυάλινο χώρο για το Τόκιο, επάνω από νερό, με το πικάπ στο κέντρο. Οι δίσκοι αποθηκεύονται κάτω από τετράγωνα ανοίγματα στο δάπεδο, με χαραγμένα τα ονόματα των καλλιτεχνών. Για να επιλέξεις άλμπουμ, σηκώνεις το αντίστοιχο καπάκι.
Προς το παρόν, ο χώρος υπάρχει μόνο ως αρχιτεκτονική πρόταση και ψηφιακή απεικόνιση. Το PP-2, αντίθετα, έχει ήδη παρουσιαστεί ως διαθέσιμο για παραγγελία.
Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι η αλλαγή στην εμφάνιση δεν καταργεί την επαφή με τον δίσκο. Εξακολουθείς να διαλέγεις πλευρά, να βγάζεις το βινύλιο από τη θήκη και να κάθεσαι να ακούσεις. Απλώς, αυτή τη φορά, η βελόνα δουλεύει κρυμμένη.
Με πληροφορίες από το designboom και το Waiting For Ideas.