Σε μια δύσκολη στιγμή και για την πατρίδα και κυρίως για τους συγγενείς των νεκρών πρέπει να σταθούμε όλοι δίπλα τους.
Το κακό δυστυχώς έγινε και το πλήρωσαν ακριβά πολλοί άνθρωποι με την ζωή τους.
Απίστευτες παραλήψεις οδήγησαν στην υποβάθμιση της φωτιάς από την κρατική μηχανή.
Πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε ότι ζούμε σε ένα κράτος γυμνό το οποίο δεν υφίσταται στην πραγματικότητα, χωρίς υπηρεσίες και κρατική μηχανή όπου όλα έχουν διαλυθεί τα τελευταία χρόνια των θανάσιμων μνημονίων.
Καθημερινά συνάνθρωποί μας ζουν τον δικό τους Γολγοθά στα άδεια από φάρμακα και νοσοκομεία της χώρας αλλά ποτέ δεν φτάνουν στα αυτιά μας οι προσωπικές τους ιστορίες.
Φόροι, ένφια, χαράτσια, ακρίβεια και όλα για να εξυπηρετήσουν τους Γερμανούς. Να πληρώσουμε τα χρέη μας από τις συμφωνίες των μνημονίων.
Αυτοί που ψήφισαν το ναι σε όλα σε όλα τα μνημόνια έχουν τεράστιο βάρος και ευθύνη για την διάλυση του κράτους και της κρατικής μηχανής.
Και δεν μιλάμε για τις περικοπές των μισθών, μιλάμε για την πλήρη διάλυση της κρατικής μηχανής σε υλικά, μέσα και ανθρώπινο δυναμικό.
Σήμερα όλα αυτά τα βλέπουμε μπροστά μας και δυστυχώς είμαστε πολύ σίγουροι ότι πολύ σύντομα θα τα ξαναδούμε μπροστά μας.
Οι ψυχές των άδικα χαμένων ανθρώπων από την καταστροφική φωτιά ας βρουν ανάπαυση και γαλήνη, ένα κεράκι αναμμένο από όλους μας.
Ο θεός ας βάλει το χέρι του…. όσο θεός έχει μείνει σε αυτή τη χώρα, όσο θεό κρατήσαμε στα σπίτια μας γιατί τον έχουμε διώξει από παντού.
Αποχαιρετούμε και συλλυπούμαστε όλους αυτούς που αλλιώς θαρρούσανε το τέλος με ένα μικρό στίχο.
“Σε μια πατρίδα γονατισμένη
με τόσα ερείπια ……..
τόση σπατάλη σε όρκους και υποσχέσεις
σε ξεπεσμούς ανθρώπων που λογάριασες
ένα κομμάτι γυαλί σπασμένο είναι η γλώσσα μου.
Ό,τι να πει ματώνει.”