Εξωτερική πολιτική;;

Το πρόσφατο ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία ήταν ένα ισχυρό ράπισμα κατά του Συμβουλίου των Υπουργών και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Όπως, σαφώς φαίνεται, δεν "ιδρώνει το αφτί" των εταίρων μας. Κλείνουν τα μάτια στις συχνές αναταραχές στο εσωτερικό της Τουρκίας που αποκαλύπτουν την πραγματική εικόνα της χώρας αυτής. Δεν ενδιαφέρονται για το γεγονός ότι οι γείτονές μας καταπατούν εδαφικές ακεραιότητες (Ιράκ, Κύπρος) ούτε αν κατασφάζουν μέχρι αφανισμού τους Κούρδους. Αγνοούν τις συχνές απειλές των Τούρκων προς την Ελλάδα και ευνοούν την προκλητικότητα και την αδιαλλαξία της Άγκυρας.
Απέναντι σε όλα αυτά, η ελληνική πλευρά κοιμάται τον ύπνο του δικαίου. Αποσύρει το βέτο για την τελωνειακή ένωση της ΕΟΚ με την Τουρκία, δεν απαντάει στις απειλές Τσιλέρ, δεν υψώνει το ανάστημά της για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων της και δεν βάζει στη θέση τους "αχυρανθρώπους" σαν τον Κίνκελ και τον Ακτουνά.
Με τόσα "δεν" εύκολα αναρωτιέται κάποιος : Υπάρχει εξωτερική πολιτική; Και αν υπάρχει, ποιον Έλληνα πολίτη πείθει ;
Δημήτρης Μ. Χανιωτάκης

Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα "Η Καθημερινή" στις 26-5-1995