Έχετε μετρήσει πόσες ομάδες, απ’ όλες τις κατηγορίες, δηλώνουν αδυναμία συμμετοχής για τη νέα σεζόν; Πόσο πιο φανερό πρέπει να γίνει ότι ΟΛΑ θα πρέπει να χτιστούν από την αρχή;
Γράφει ο Νίκος Μπουρλάκης
Οι πιο συνηθισμένες ειδήσεις το τελευταίο διάστημα είναι οι αδυναμίες συμμετοχής στα πρωταθλήματα ενόψει της νέας σεζόν. Κοντεύουν να γίνουν περισσότερες κι από τις μεταγραφές. Μην το γελάτε!
Μπορούμε να μετρήσουμε πόσες ομάδες, σε όλες τις κατηγορίες, από την Basket League μέχρι την Γ’ Εθνική στους άνδρες και την Α2 στις γυναίκες έχουν ήδη δηλώσει αδυναμία συμμετοχής;
Μπορούμε να μετρήσουμε πόσες ομάδες… αφανίστηκαν; Πόσες εξαφανίστηκαν δηλαδή από τον μπασκετικό χάρτη καθώς δεν μπορούσαν να επιβιώσουν; Ή δεν είχαν κίνητρο και στόχο να προχωρήσουν; Να πάνε που για να κάνουν τι;
Το μπάσκετ πρέπει να επαναπροσδιορίσει τα πάντα. Τίποτα δεν λειτουργεί. Τίποτα δεν υπάρχει. Άλλωστε, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Σφυρίχτηκε λήξη στα πρωταθλήματα λιγότερο εξαιτίας του κορονοϊού και περισσότερο εξαιτίας οικονομικών θεμάτων. Περισσότερο για να γλιτώσουν χρήματα κάποιες ομάδες. Κι αυτό ισχύει και για την Basket League αλλά και τα τοπικά πρωταθλήματα. Μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας.
Μια αποτυχία που σφραγίστηκε με… κωμωδία και με τις αμέτρητες ανόδους που προκάλεσαν έκπληξη, απορία, γέλιο!!! Αλλά σε τελική ανάλυση αυτό που έγινε ήταν ντροπή.
Με όσα διαβάζουμε καθημερινά, η αποτυχία είναι δεδομένη. Το συγκεκριμένο μοντέλο δεν προχωρά.
Το μπάσκετ χρειάζεται ώθηση. Κι αυτό- με κάθε σεβασμό- ούτε η επιστροφή του Σλούκα ούτε η παρουσία του Σπανούλη ή μεταγραφές επιπέδου Νέντοβιτς ή Λαπροβίτολα μπορούν να το αλλάξουν. Ούτε ακόμα και η προσπάθεια της ΑΕΚ, που επενδύει στο «ΣΗΜΕΡΑ» με μέσο όρο πεντάδας τα 36 χρόνια, καθώς έχει την κρυφή ελπίδα αμφισβήτησης του Παναθηναϊκού, μπορεί να το αλλάξει. Ακόμα κι αν ο Ολυμπιακός επιστρέψει στην Basket League, το χάλι δεν αλλάζει. Παραμένει. Από την κορυφή ως την τελευταία κατηγορία.
Το μπάσκετ στην Ελλάδα χρειάζεται αλλαγές. Χρειάζεται πλάνο και νέα πρόσωπα, ικανά να εγκαταλείψουν καθεστωτικές πρακτικές και εγωκεντρισμούς που παραπέμπουν σε… Ιούλιο Καίσαρα και να παρουσιάσουν ένα πλάνο δράσης.
Χρειάζεται ανασύσταση. Θα πρέπει να υπάρξουν δομικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας από τις ακαδημίες ως το επαγγελματικό πρωτάθλημα.
Θα πρέπει να δοθούν κίνητρα σε όποιον θέλει να επενδύσει στο μπάσκετ. Θα πρέπει να πείσει τα παιδιά για τη δυναμική του ως άθλημα και να τα βάλει με το σωστό τρόπο στα γήπεδα.
Θα πρέπει να παρουσιαστεί ένα πλάνο πενταετίας σχετικά με την παραγωγή και τους στόχους.
Το μπάσκετ στην Ελλάδα, τελικά, ΘΕΛΕΙ ΧΤΙΣΙΜΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ.
Γιατί ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ. Δεν είναι δυνατόν επάνω στην ΚΑΜΜΕΝΗ ΓΗ να σπέρνουμε όνειρα.
Με όλο το σεβασμό στο παρελθόν, θα πρέπει να ανοίξουμε την πόρτα στο μέλλον. Και το καλύτερο που έχει να κάνει το παρελθόν είναι να αποχωρήσει για να δώσει τη σκυτάλη σε νέα πρόσωπα, που έμαθαν και θέλουν να επενδύσουν και να προσφέρουν.
Κάθε άλλη εξέλιξη, που θα οδηγήσει στη διαιώνιση του προβλήματος, πολύ φοβάμαι ότι θα σημάνει το τέλος του μπάσκετ.
Κι ας παρουσιάζουμε… 650 ανόδους σε κάθε προεκλογική περίοδο.