Ο Δημήτρης Κοντός γράφει για τη μεγάλη επιτυχία του Τζόρντι Μπερτομέου είναι το γεγονός πως έχει εφαρμόσει την ελληνική μνήμη χρυσόψαρου πανευρωπαϊκά
Καλές οι ξύλινες δηλώσεις, καλές οι ντρίπλες και τα ατσαλάκωτα κοστούμια αλλά καμιά απάντηση θα πάρουμε; Ο Τζόρντι Μπερτομέου μ’ ένα ξερό email ενημέρωσε πως στις 12 Απριλίου θα τεθούν στο Συμβούλιο της Λίγκας τα θέματα που αφορούν τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο. Κάλλιο αργά παρά ποτέ θα λέγαμε καθώς πριν από τα μέλη του συνεταιρισμού είχαν ενημερωθεί επιλεκτικά δημοσιογράφοι στην Ελλάδα για την ατζέντα του συμβουλίου, κάτι που ξεφεύγει λίγο από το αγαπημένο πρωτόκολλο των ιθυνόντων.
Σε κάθε περίπτωση ίσως ήρθε η στιγμή για πρώτη φορά από την ημέρα που έχει αναλάβει ο Τζόρντι Μπερτομέου να πάρουμε κάποιες απαντήσεις διότι επί της ουσίας αυτό δεν έχει γίνει ποτέ. Μην μακρηγορούμε καθώς τα έχουμε πει πολλάκις. Από την κεντρική διαχείριση, τον τρόπο που εμφανίστηκαν ξαφνικά έσοδα, τα μηδαμινά ποσά που λάμβαναν τόσα χρόνια οι ομάδες (τα 8.000 της νίκης έγιναν 38.000 περίπου), τις χορηγίες, τα τσάρτερ, τα τουριστικά πρακτορεία που πουλούσαν εισιτήρια σε Έλληνες το 2007 μαζί με αεροπορικά και όλα αυτά τα ερωτήματα που ποτέ δεν έχουν απαντηθεί.
Κάθε χρόνο ακούμε το ίδιο ποίημα «προσπαθούμε για το προϊόν», «προτείνουμε λύσεις», «θέλουμε ένα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα» αλλά ποτέ δεν έχουμε πάρει μια σοβαρή απάντηση. Ακόμη και για το καινούργιο format της Ευρωλίγκας ξεχνάτε τι έλεγαν περί τσάρτερ και διευκόλυνσης των ομάδων λόγω της χορηγίας της Turkish Airlines;
Στις 12 Απριλίου, λοιπόν, θα συζητηθούν όλα τα θέματα που έχουν τεθεί. Λογικά θα πρέπει να συζητήσουμε κύριε Μπερτομέου και για το Instagram, το οποίο είναι «μείζον» θέμα αφού έχουμε λύσει όλα τα παραπάνω. Εξάλλου, για τη διαιτησία δεν έχει λόγο ο εκτελεστικός διευθυντής της Ευρωλίγκας; Τον Στόουκς εγώ τον έβαλα ή εσείς; Ο Άγγλος αν και συμπαθής έχει βιογραφικό και πορεία στη διαιτησία σαν του Φινλανδού Μάντιλα ή του Τούρκου Μόγκουλκοτς και του Πολωνού Παστούσιακ αλλά έγινε αρχιδιαιτητής. Και όσο και αν θεωρούμε πως ο Ρήγας έχει κάνει ιστορικά λάθη (και όχι μόνο) κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως δεν υπήρξε τοπ διαιτητής. Τι κριτήριο και τι έλεγχο μπορεί να έχει ένας Άγγλος διαιτητής στο μπάσκετ για να ηγείται; Ακόμη και αυτό το ερώτημα, ωστόσο, χρίζει πειθαρχικού ελέγχου και δίωξης για το διευθυντήριο.
Δυστυχώς, όλα τα χρόνια όλες οι απαντήσεις στα καυτά ερωτήματα που αφορούν το άθλημα μοιάζουν με τις …ελληνικές (πολιτικές). Αυτές που απευθύνονται σε μνήμες χρυσόψαρου. Ποτέ δεν λέμε κάτι για την ταμπακιέρα και πάντα απαντάμε με το ίδιο ποίημα ποντάροντας πως σε δύο – τρεις μέρες όλα ξεχνιούνται (αυτό ήταν το μότο και του Ρήγα). Σαν τις προτάσεις προς τη ΦΙΜΠΑ για τις εθνικές ομάδες ένα πράγμα.
ΥΓ: Το γεγονός πως η Ευρωλίγκα λειτουργεί κατ΄ αυτό τον τρόπο έχει να κάνει και με την αδυναμία ετών της ΦΙΜΠΑ να λειτουργήσει ως ομπρέλα για το μπάσκετ. Ένας συνεταιρισμός έχει υποκαταστήσει την Αρχή του αθλήματος.