Σίγουρα όλοι συμφωνούμε ότι τα ελληνικά είναι αναμφισβήτητα από τις πλέον πλούσιες γλώσσες. Ο κυριότερος λόγος για αυτό είναι ότι είναι πολύ παλιά.
Τα αγγλικά θεωρούνται σχετικά νέα γλώσσα.
Το ότι τα ελληνικά είναι παλιά σημαίνει όμως, όχι μόνο ότι είναι πλούσια, αλλά και δεν έχει δυνατότητα ενδεχομένως να ακολουθήσει κάποιες έννοιες.
Κάποιες λέξεις μεταφράζονται πολύ σωστά με την πιστή τους μετάφραση, όπως η ιστοσελίδα (λιγότερο ο ιστοχώρος), από το webpage (αντίστοιχα το website) και το “ποντίκι”.
Κάποιες άλλες, αν και είναι κατανοητές οι ελληνικές τους μεταφράσεις, ξενίζουν, όπως είναι ο “φυλλομετρητής” για το web-browser.
Ορισμένοι ορισμοί έχουν κατοχυρωθεί με σετικά αυθαίρετο τρόπο, όπως το “παπάκι” στα email, ή απλά έχουν εξελληνιστεί οι αγγλικές λέξεις, όπως ο κέρσορας (cursor).
Συχνά τόσο η εξελληνισμένη, όσο και η ελληνική, χρησιμοποιούνται το ίδιο, όπως ο προτζέκτορας – προβολέας, ή η αγγλική κι η ελληνική, όπως το promotion – προώθηση.
Όμως, ορισμένες λέξεις, όπως είναι το marketing και το branding δεν πρέπει να μεταφράζονται. Σίγουρα η μετάφρασή τους γίνεται περιφραστικά, και μάλιστα συχνά είναι λάθος (πχ (τοποθέτηση και προώθηση στην αγορά για το marketing ) ή δεν δύναται να περιλαμβάνει όλα τα χαρακτηριστικά, με κύριο παράδειγμα την ατυχή μετάφραση της startup ως “νεοφυή επιχείρηση”.
