Η χθεσινοβραδυνή νίκη της ΠΑΝΑΘΑΣ ήταν είδηση όχι ως προς το αποτέλεσμα, αλλά ως προς τη διαχείριση αυτού του τελικού αποτελέσματος που ήλθε ενώ όλοι βλέπαμε μια προδιαγραφόμενη ήττα.
Τα προηγούμενα 3-4 χρόνια, δεν είχαμε αυτό το σθένος, αυτή τη μαχητικότητα και αυτή την ποιότητα ως ομάδα, αν θέλετε, για να γυρίσουμε π.χ. ένα εντός έδρας παιχνίδι με μεγάλο αντίπαλο. Θέλεις από έλλειψη προπονητή (ιδιαίτερα πριν από 2-3 χρόνια που οι παίκτες έπαιζαν μόνοι τους στο παρκέ...), θέλεις από έλλειψη κινήτρων, θέλεις από έλλειψη ποιοτικών παικτών...πάντως, σημασία έχει ότι αυτό που έδειξε χθες η ομάδα, είχε πολλά, πολλά χρόνια να το παρουσιάσει. Δηλαδή ένα σύνολο, μια ΟΜΑΔΑ, που είχε συγκεκριμένους στόχους στο γήπεδο, τουλάχιστον μετά την ψυχρολουσία του 1ου 10λέπτου. Με έναν προπονητή (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!) που, βήμα-βήμα, μαθαίνει την ελληνική πραγματικότητα, "διαβάζει" σωστά τις αδυναμίες του αντιπάλου, στήνει την ομάδα όπως πρέπει και - μέρα με την ημέρα - παρουσιάζει ένα σύνολο που μπορεί να παλεύει με τις αντιξοότητες και τις δυσκολίες που θα παρουσιάζονται. Με μια λέξη...ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ. Αυτό ακριβώς που ξεχάσαμε την...αποφράδα εκείνη διετία 2012-2014.
Λύκοι θα υπάρχουν, όσο υπάρχουν πρόβατα