Πόσο μεγάλη μπορεί να είναι μια τρύπα στο νερό;

Μια από τα ίδια ΠΑΛΙ.

Ναι ρε φίλε, βαρέθηκα να λέω και να γράφω τα ίδια και τα ίδια. Και τίποτα δεν αλλάζει.

Καταλαβαίνουμε όλοι, μα ΟΛΟΙ, στο τέλος ότι η ομάδα δεν απέδωσε τα αναμενόμενα (ποια, άραγε, είναι αυτά τα "αναμενόμενα", κανείς δε γνωρίζει...), αλλά μέχρι εκεί...Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Έχουμε πετάξει λευκή πετσέτα στην Ευρωλίγκα, αυτό είναι ηλίου φαεινότερο.

Ο κάθε τυχάρπαστος μάς κάνει πλάκα. Η κάθε Μπαρτσελόνα, Ζαλγκίρις (sorry Saras, αλλά, ΚΑΠΟΤΕ ήταν ομάδα, τώρα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ), Ρεάλ, Φενέρ και δεν ξέρω εγώ ποιες άλλες που ΕΜΑΘΑΝ (??) μπάσκετ ΑΦΟΥ ΤΟ ΔΙΔΑΞΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΞΑΣΤΕΡΟΙ, χαίρεται στην κλήρωση, κατά τη διάρκεια των αγώνων και - κυρίως - μετά τη λήξη των αναμετρήσεων.

ΦΤΑΝΕΙ. Δεν μας αρέσει ΑΥΤΗ η ομάδα. ΝΑΙ στην ΑΝΑΝΕΩΣΗ, ΟΧΙ, όμως, στην ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ των κεκτημένων και στην απαξίωση της ιστορίας. 

Άμεση ανάγκη να βρεθούν χορηγοί που θα βάλουν χρήματα στην ομάδα, ώστε να γίνουν ΜΕΓΑΛΕΣ μεταγραφές που, μαζί με έναν ΜΕΓΑΛΟ προπονητή, θα επαναφέρουν την ΠΑΝΑΘΑ στα μεγάλα σαλόνια της Ευρώπης, της Ελλάδας και της μπασκετικής ιστορίας.

Επαναλαμβάνω: το συμβόλαιο του Ζέλικο λήγει το καλοκαίρι. Το..."πρότζεκτ" για το οποίο πήγε στην τουρκία, είδαμε όλοι πόσο ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟ αποδείχτηκε. Καιρός να επαναπατριστεί ο ΜΕΓΑΣ αναμορφωτής της ομάδας, προκειμένου να προχωρήσουμε ξανά στην κατάκτηση της Ευρώπης και να διαφημίσουμε - ΠΑΛΙ - τη χώρα μας στο εξωτερικό.