.jpg)
Μόλις έχει τελειώσει το παιχνίδι με τον Ερυθρό Αστέρα. Νυσταγμένος, κουρασμένος αλλά και εκνευρισμένος από την εμφάνιση της ΠΑΝΑΘΑΣ, δε θα μπορούσα να κρατηθώ...μέχρι το πρωΐ!
Άλλωστε, σε περιπτώσεις "εν βρασμώ" - όπως αυτή - λέγονται (και γράφονται) και κάποιες αλήθειες...
Αλήθεια 1η, λοιπόν: Δεν έχουμε ομάδα. Φάνηκε ΚΑΙ σήμερα. Όχι γιατί δεν έπαιξαν οι παίκτες.
Το αντίθετο μάλιστα. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, σχεδόν όλοι έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό. Επομένως, αλλού θα πρέπει να ψάξουμε τα αίτια αυτού του "φαινομένου"...να έχεις πολλούς διακριθέντες, συγχρόνως, όμως, να μην πείθεις...
Αλήθεια 2η: Όπως έχω γράψει και σε προηγούμενη ανάρτησή μου, δεν είναι δυνατό να "ελληνοποιείς" την ομάδα - και ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΙΣ, ΜΑΖΙ ΣΟΥ και εγώ - χωρίς, ταυτόχρονα, να φέρνεις 2-3 "μεγάλα ονόματα", "φτασμένους" παίκτες για να πλαισιώσεις την ομάδα που κουβαλάει ΕΞΙ (6) αστέρια στην πλάτη της.
Αλήθεια 3η: Χωρίς να θέλω σε καμία περίπτωση να παραγνωρίσω την ΑΞΙΑ και τις ΓΝΩΣΕΙΣ του ΜΕΓΑΛΟΥ Ντούσκο Ιβάνοβιτς - άλλωστε, το τι έχει καταφέρει στην προπονητική του πορεία, είναι πανευρωπαϊκά γνωστό - εκτιμώ ότι δεν έχει αυτό το "κοκκαλάκι" της νυχτερίδας που θα οδηγεί την ομάδα εκ του ασφαλούς.
Αλήθεια 4η: Δεν είναι πάντα καλό να λέμε "σημασία έχει η νίκη". Γιατί, κάποια στιγμή, αυτό αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε λανθασμένα συμπεράσματα σε περιπτώσεις όπως, π.χ., σε μια ήττα όπου όλοι, μα όλοι οι παίκτες θα είναι ΣΟΥΠΕΡ...Ή, σε κάποια άλλη περίπτωση, όπου θα πάρεις τη νίκη...κατά τύχη...
Θέλω να πω με αυτά ότι, μια ομάδα, πρέπει να είναι ΟΜΑΔΑ, κάθε φορά, σε κάθε αγώνα. Δεν μπορώ να το εξηγήσω διαφορετικά, παρά μόνο με τη φράση: Να είσαι η ΠΑΝΑΘΑ των προηγούμενων ετών - προ των 2,5 ΜΑΥΡΩΝ ετών που μάς γύρισαν σε...πέτρινες εποχές - μια ομάδα που τη σέβονταν (και την έτρεμαν...) όλοι.
Όχι λοιπόν, δεν είμαι ευχαριστημένος.
Πέρασε και η ώρα...It's GHOST TIME...12:08 π.μ....Ώρα να βγω!
Καληνύχτα - καλημέρα σε όλους. Καλό Σάββατο να έχουμε.
Υ.Γ. Εξαιρετικός ΚΑΙ σήμερα ο Βλάντο. Μήπως, όμως, χρειάζεται κι' άλλο ένα 3άρι για να παίρνει κάποιες ανάσες; Και επειδή η Ρεάλ, όπως φαίνεται, δε θα αφήσει, τελικά, τον Γιόνας, μήπως - λέω...ΜΗΠΩΣ - ΔΕΝ αφήσουμε τον Τσαϊρέλη να πάει στον...έλληνα αντίπαλο; Λέω τώρα εγώ...
