Έντονη Ανησυχία...Κάθε ημέρα και ΕΝΤΟΝΟΤΕΡΗ...

Μετά από αυτή την κλήρωση, αγαπητοί φίλοι, στην Ευρωλίγκα, ε, δεν πιστεύω να έχουμε και ιδιαίτερες απαιτήσεις για να προχωρήσουμε...

Για άλλη μια φορά, αντίπαλοι με τον ΖΕΛΙΚΟ (με ενισχυμένη Φενέρ...), αντίπαλοι με την Μπαρτσελόνα, με την Αρμάνι, με την πάντα υπολογίσιμη Μπάγερν και με την "άγνωστη" Τούροβ...

Και, εντάξει, άλλες εποχές θα λέγαμε : Ε, ΚΑΙ? ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ. ΑΛΛΟΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΕΜΑΣ, ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ ΑΥΤΟΥΣ. Τώρα; Τι λέμε τώρα; Ότι κάνουμε ανανέωση; ότι "εξελληνίζουμε" την ομάδα (ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ ΣΕ ΑΥΤΟ); ότι ΔΙΩΞΑΜΕ Λάσμε και Μασιούλις, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΜΕ (ΑΝ μπορούμε...); Μήπως, λέμε ότι, ΔΙΩΞΑΜΕ τον καλύτερο προπονητή στην Ευρώπη πριν από 2,5 χρόνια ΚΑΙ ΧΑΣΑΜΕ 2,5 + 10 ΧΡΟΝΙΑ σαν ομάδα;

Ότι και να λέμε, πάντως, η ανησυχία είναι έκδηλη στη σκέψη και στις αντιδράσεις των Παναθηναϊκών φιλάθλων, αφού, πέρα των παραπάνω, χάνονται πιθανοί ή βέβαιοι στόχοι, ο ένας μετά τον άλλον. Και εμείς είμαστε στο "περίμενε". Μιλάμε για τον ΕΞΑΣΤΕΡΟ. Ναι. Ο Νικ ΠΡΕΠΕΙ να είναι ο Νο 1 στόχος. Από αυτόν πρέπει να ξεκινήσει η "ελληνοποίηση" του ρόστερ της ΠΑΝΑΘΑΣ. Ως πότε, όμως, θα περιμένουμε; Και αν περιμένουμε "τσάμπα"; Μετά τι θα γίνει; Θα ψάχνουμε για "άσσο", για 3άρι, για 4αρο-5αρο...και πάει λέγοντας. Για κάποιο "όνομα", ας μη γίνεται λόγος...