Ας μιλήσουμε για μερικά σπουδαία πρόσωπα της τζαζ μέρα που είναι…
Είναι τόσο μεγάλο το πλήθος των σπουδαίων μουσικών της τζαζ και τόσο μεγάλη η ιστορία της, που το να μιλήσουμε για μόνο δέκα πρόσωπα αγγίζει τα όρια της ιεροσυλίας.
Αλλά, μέρα που είναι, ας «αμαρτήσουμε», τιμώντας την «Παγκόσμια Ημέρα Τζαζ» και δίνοντας τον λόγο στο μεγάλο Μάιλς Ντέηβις για να μας μιλήσει για μερικά ακόμη σπουδαία πρόσωπα αυτής της μουσικής:
- Ακούστε. Το πιο δυνατό συναίσθημα που ένιωσα στη ζωή μου -ντυμένος- ήταν όταν πρωτάκουσα τον Ντιζ (Ντίζι Γκιλέσπι) και τον Μπερντ (Τσάρλι Πάρκερ) να παίζουν μαζί...
- Η μουσική του Τρέιν (Τζον Κολτρέην) κι όλα όσα έπαιζε τα τελευταία δύο τρία χρόνια της ζωής του αντιπροσώπευαν για πολλούς μαύρους τη φλόγα, την οργή, το πάθος, τον θυμό, την εξέγερση...
- Ο Τσάρλι Μίνγκους ήταν ένας από τους μεγαλύτερους μπασίστες και σπουδαίος συνθέτης. Ήταν νεωτεριστής και άλλαζε συνέχεια το στιλ.
- Ο Ορνέτ Κόλμαν εμφανίστηκε στο προσκήνιο στα 1960 κι έφερε στον κόσμο της τζαζ τα πάνω κάτω.
- Ακόμα κι ο ίδιος ο μεγάλος δάσκαλος, ο Ντιούκ Ελινγκτον, γούσταρε τη μουσική μου... Τον αγαπούσα τον Δούκα για τη μουσική του, για το στιλ και για το φέρσιμό του.
- Ο Θελόνιους Μονκ ήταν από τους μεγάλους πρωτοπόρους του μπίμποπ.
- Το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής που παιζόταν μέχρι τώρα (1958) από τα μικρά γκρουπ είχε ξεκινήσει από τον Λούις Άρμστρονγκ, είχε περάσει στον Λέστερ Γιάνγκ και τον Κόλμαν Χώκινς και μέσω αυτών στον Ντίζι και τον Μπέρντ κι έτσι γεννήθηκε στην ουσία το μπίμποπ...