• Αυτή η κόντρα πέρασε στα «ψιλά» της ειδησεογραφίας της πρώτης μετεκλογικής εβδομάδας, αλλά έχει τη σημασία της: ο Μάκης Βορίδης, με αφορμή τη μεταβίβαση των μετοχών ΕΥΔΑΠ κυριότητας του Δημοσίου στο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου, εξέδωσε μια ανακοίνωση, για να διευκρινίσει ότι η ελληνική κυβέρνηση θα έχει τον τελευταίο λόγο για την ιδιωτικοποίηση της εταιρείας, αφού πριν από την πώλησή της χρειάζεται να εκδοθεί σχετική απόφαση από τη Διυπουργική Επιτροπή Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων.
• Πριν περάσει ένα 24ωρο, το ΤΑΙΠΕΔ έσπευσε να εκδώσει δική του ανακοίνωση, για να... βάλει τον υπουργό στη θέση του: όχι, έλεγε η ανακοίνωση, απόφαση της κυβέρνησης για την ιδιωτικοποίηση δεν χρειάζεται. Μετά τη μεταβίβαση των μετοχών μιας εταιρείας στο ΤΑΙΠΕΔ... ουδέν λάθος αναγνωρίζεται, αφού, βάσει του νόμου, το Ταμείο μπορεί να προχωρήσει στην πώληση μόνο με απόφαση του διοικητικού του συμβουλίου.
• Οφείλουμε να πούμε ότι το Ταμείο ερμηνεύει σωστά τον νόμο και, εν προκειμένω, ο κ. Βορίδης βρέθηκε σε θέση... οφσάιντ. Όμως, η ουσία είναι αλλού: έχει καταλάβει ο ελληνικός λαός ότι με το θεσμικό πλαίσιο που επιβλήθηκε με το Μνημόνιο αποκτήσαμε τη δική μας «Treuhand», μια εταιρεία που μπορεί να πουλάει ακόμη και εταιρείες υδάτων με μια απλή απόφαση του διοικητικού της συμβουλίου; Έχει καταλάβει ότι, με τον νόμο που ισχύει, κάθε δημόσιο περιουσιακό στοιχείο, όταν μεταβιβάζεται στο ΤΑΙΠΕΔ, απαγορεύεται να ανακτηθεί από το Δημόσιο με οποιονδήποτε τρόπο, ακόμη κι αν δεν βρεθεί αγοραστής; Λίγοι το έχουν καταλάβει. Απόδειξη ότι ακόμη και ένας συνήθως καλά ενημερωμένος υπουργός πιάστηκε «αδιάβαστος». Δυστυχώς, όταν καταλάβουμε τι έχει συμβεί, θα είναι πολύ αργά...
Από τη στήλη "Πάρε Δώσε", εφημερίδα "Το Παρόν της Κυριακής", 13/5/2012